ការបញ្ជូនភ្លាមៗ
សាររបស់អ្នកទៅដល់គ្រប់ឧបករណ៍របស់អ្នកទទួលភ្លាមៗ។ ឧបករណ៍ដែលបានបិទ នឹងទទួលបានដំណឹងដែលខកខាន ពេលភ្ជាប់ឡើងវិញ។
ដំណឹងដែលរត់មិនឈប់៖ Pabal
Pabal (擺撥) គឺជាប្រព័ន្ធនាំសារដែលបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ 1597 ឆ្នាំទី 30 នៃរជ្ជកាលស្តេចសុនជោ (Seonjo) នៃរាជវង្សជូសុន ដើម្បីបញ្ជូនដំណឹងបន្ទាន់ក្នុងគ្រាសង្គ្រាម។ មានអ្នកនាំសារជិះសេះ ហៅថា gibal (騎撥) និងអ្នករត់ថ្មើរជើង ហៅថា bobal (步撥) ដែលផ្លាស់ប្តូរសេះ និងមនុស្សនៅតាមស្ថានីយតាមបណ្តោយផ្លូវ ហៅថា cham (站) ហើយបន្តនាំដំណឹងទាំងថ្ងៃទាំងយប់។
កម្មវិធីផ្ញើសារ Pabal ក៏ធ្វើដូចគ្នាដែរ។ ដំណឹងដែលអ្នកផ្ញើ ឆ្លងកាត់ម៉ាស៊ីនមេ ដែលជាស្ថានីយរបស់យើង ហើយរត់ត្រង់ទៅកាន់ទូរស័ព្ទ និងកុំព្យូទ័ររបស់អ្នកទទួល។
អ្នកផ្ញើផ្ញើដំណឹងពីកម្មវិធី
ស្ថានីយ · ម៉ាស៊ីនមេ Pabalឌិគ្រីប ស្វែងរកអ្នកទទួល ហើយកត់ត្រាទុក
គ្រប់ឧបករណ៍របស់អ្នកទទួលទៅដល់ភ្លាមៗ គ្រប់ទីកន្លែងដែលកំពុងអនឡាញ
1636រដូវរងា ឆ្នាំ 1636 បន្ទាយណាមហានសានសុង
ខាងក្រៅកំផែងមានតែជំរុំសត្រូវ។ ប៉ុន្តែនៅតែត្រូវមានអ្នកណាម្នាក់យកដំណឹងរត់ចេញទៅ។
ក្នុងខែធ្នូ ឆ្នាំ 1636 កងទ័ពឈីងបានឆ្លងទន្លេយ៉ាលូ ហើយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃបានមកដល់មុខទីក្រុងហានយ៉ាង។ ភ្លើងសញ្ញាត្រូវបានដុត ប៉ុន្តែភ្លើងអាចប្រាប់បានតែមួយម៉ាត់ថា «មានគ្រោះថ្នាក់»។ សត្រូវមានចំនួនប៉ុន្មាន មកដល់ណាហើយ ភ្លើងមិនអាចប្រាប់បានទេ ហើយនៅពេលរាជវាំងដឹង ផ្លូវត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់រួចទៅហើយ។ ព្រះមហាក្សត្របានចូលទៅក្នុងបន្ទាយណាមហានសានសុង ហើយការឡោមព័ទ្ធក៏បិទជិត។
នៅក្នុងបន្ទាយ មានតែរឿងមួយដែលអាចធ្វើបាន៖ អ្នកម្នាក់លាក់សំបុត្រកោះហៅរបស់ព្រះមហាក្សត្រ (檄書) ក្នុងអាវ ហើយចុះពីកំផែងនៅពេលយប់ ដើម្បីប្រាប់កងទ័ពតាមខេត្តថា នៅទីនេះនៅមានមនុស្ស។ វាជាផ្លូវដែលមិនប្រាកដថានឹងបានត្រឡប់មកវិញ ប៉ុន្តែនៅតែមានអ្នកហ៊ានចេញទៅ ហើយដំណឹងក៏បានធ្វើដំណើរ។ Pabal ត្រូវបានបង្កើតឡើងមុននោះសែសិបឆ្នាំ ដោយចិត្តដូចគ្នានេះ៖ ទោះផ្លូវដាច់ ទោះយប់ជ្រៅ ដំណឹងត្រូវតែទៅដល់អ្នកដែលកំពុងរង់ចាំ។
ភ្លើងសញ្ញាប្រាប់ត្រឹម «មានរឿង» ឯ Pabal ប្រាប់ថា «រឿងអ្វី»
ភ្លើងសញ្ញាប្រាប់បានត្រឹមកម្រិតគ្រោះថ្នាក់ តាមចំនួនភ្លើងដែលដុត។ Pabal កាន់ឯកសារដោយផ្ទាល់ ដូច្នេះអាចប្រាប់ថានរណា ចំនួនប៉ុន្មាន ទៅទីណា ហើយក៏អាចរក្សាការសម្ងាត់បានផង។ ភាពខុសគ្នារវាងការជូនដំណឹង និងសារ មានតាំងពីពេលនោះមក។
ឈ្មោះនោះនៅតែមានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ
គូប៉ាបាល់ (舊擺撥) នៅខណ្ឌអឺនផយ៉ាង ក្រុងសេអ៊ូល មានឈ្មោះមកពីស្ថានីយ Pabal ដែលធ្លាប់នៅទីនោះ។ កាលពីបួនរយឆ្នាំមុន គេប្ដូរសេះនៅកន្លែងនោះ ហើយសព្វថ្ងៃដំណឹងនៅតែឆ្លងកាត់ទីនោះដដែល។